Ik heb altijd honger!

Iemand die adviseert om producten met 70% glucose-fructosestroop te gebruiken bezorgt zijn cliënten lichamelijk letsel in de vorm van diabetes type 2. Het toebrengen van lichamelijk letsel is volgens mij een misdrijf. Het spijt me, maar ik kan er niets anders van maken. Daarbij heb je geraffineerde koolhydraten absoluut niet nodig voor je hersens. Wie heeft je dat wijsgemaakt?

@Elisabeth: Ik had even weinig tijd maar ik heb eindelijk eens op je weblog en je website rondgekeken. Je weblog is speels, vrijblijvend en veelzijdig en dat is natuurlijk prima. Je website oogt heel professioneel. Daar spreekt ervaring uit, hoewel ik, toch kritiek op een basisprincipe, mezelf nooit op een website met reclame zou profileren.
|
Maar goed, het gaat uiteindelijk om de inhoud. Dan zie ik toch weinig verschil met de adviezen van het Voedingscentrum. Niettemin kan ik me in een aantal van die adviezen en ook in die van jou prima vinden. Maar niet waar het adviezen om uitgeklede fabrieksproducten of voedingsmiddelen met een hoog HFCS-gehalte te gebruiken betreft. Als je gezondheid je lief is moet je die, evenals kunstmatige zoetstoffen en smaakversterkers, zoveel mogelijk vermijden in je voeding en zeker als je te zwaar bent.
|
Dertig, veertig jaar van ‘let op vet’ en calorieënbeperking hebben ons alleen maar meer, veel meer overgewicht opgeleverd. Kennelijk zijn we al die tijd vooral bezig geweest met symptoombestrijding doordat we op het verkeerde been stonden. Wordt het dan geen tijd om naar de oorzaken te kijken en die aan te pakken?
|
Pas 10.000 jaar geleden is de mens begonnen met landbouw en de ontwikkeling van granen als voedsel. Dat is een oogwenk in het totale bestaan van de mens. Daarvoor aten we honderdduizenden jarenlang wortels, noten, wat zuurzoete bessen in de nazomer, insecten, wat bladeren en wat ons voor de voeten liep of wat we uit het water opvisten. In ieder geval nauwelijks koolhydraten.
|
Dat onze grootouders niet massaal dik werden lag m.i. vooral aan hun discipline. Ze hielden niet van onmatigheid. ‘Rust, reinheid en regelmaat’ was hun devies wat in de meeste gevallen prima werkte. Maar in de zestiger jaren kwam de omslag. We pikten al die regels van bovenaf niet meer. We bepaalden zelf wel wanneer en vooral wat we aten en de commercie deed een duit in het zakje door ons altijd en overal te verleiden om voedsel tot ons te nemen.
|
Jouw methode is vooral gebaseerd op calorieënbeperking en om de structuur terug zien te krijgen in het voedingspatroon. Het staat buiten kijf dat die vastigheid een essentiële factor is maar je ziet links en rechts om je heen dat die ruim onvoldoende is. Maar wat als je de godganse dag met honger rondloopt? ‘Luisteren naar je lichaam’, wordt er dan gezegd, maar als je dat doet ben je in de kortst mogelijke keren zo rond als een ton…
|
Mijn idee is om de principes uit het stenen tijdperk wat meer te respecteren. Zo min mogelijk geraffineerd, zo veel mogelijk zelf koken en zo veel mogelijk vol en natuurlijk en niet bang voor een beetje vet. Daarbij moeten we het niet erg vinden om zo af en toe een uurtje wat hongergevoel te hebben. Is dat een probleem? Niet als je de koolhydraten in je dieet beperkt, heb ik tot mijn stomme verbazing gemerkt. En velen met mij weten inmiddels dat je bloedwaarden daar ook nog eens wel bij varen. Wat is er dan op tegen om veel meer op een koolhydratenbeperkt, niet vet- en eiwitarm spoor te gaan zitten?

De schrijfster van het stukje vermeldt vol trots dat ze haar stage in het kader van haar studie voeding en diëtetiek bij SB heeft gedaan. Ze exploiteert/is medewerkster aan een aantal websites over gezondheid die op het eerste gezicht het beste met ons voor lijken te hebben.
|
Die websites staan doorgaans goed gevuld met advertenties. Dat vind ik al bedenkelijk maar de geschreven stukjes moeten, zo blijkt bij nadere bestudering, ingegeven zijn door commerciële belangen. Er moet domweg verkocht worden, of het nu goed voor onze gezondheid is of niet.
|
Kijk, als er met grote letters “Kruidvat” bovenaan zo’n webpagina staat dan hoor je me niet. De een zijn dood is nu eenmaal de ander zijn brood maar een naam als “Gezondheidsnet”, en zo zijn er veel meer, schept wel degelijk verplichtingen. Op Valtaf.nl vraagt bovengenoemde voedingsdeskundige van de deelnemers een aanzienlijk maandbedrag om ze er vervolgens te bestoken met advertenties en suggesties om fabrieksvoedsel te kopen. Is dat fatsoenlijk?
|
Vaak zie ik op dergelijke websites prima adviezen om volwaardiger voedingsmiddelen te eten, afgewisseld worden met aanbevelingen om voedingsproduct merk x of y te gebruiken. Doorgaans zijn dat uiterst bewerkte voedingsmiddelen, die absoluut niet goed zijn voor je gezondheid, al is het alleen al omdat de basisingrediënten volledig doodgeraffineerd zijn. Die adviezen kunnen het gevolg van goedgelovigheid zijn maar het is haast een patroon, waardoor ik eerder denk dat commerciële belangen een rol spelen.
|
Als het om gezondheid gaat moet je dat niet doen of tenminste volstrekt open en eerlijk over je intenties zijn. Maar doe niet alsof je het beste met je patiënten/cliënten voor hebt terwijl het je er primair om te doen is om je medemensen te dure, onnodige en ongezonde rotzooi in de maag te splitsen.
|
Het Voedingscentrum is geen haar beter. Merken worden doorgaans niet genoemd maar er wordt wel een afhankelijkheid van industriële voedingsproducten gesuggereerd waarvan ik me de reden afvraag. Met acties als de Jaarprijs Goede Voeding in combinatie met een directeur die uit de gelederen van Unilever afkomstig is laadt het Voedingscentrum de verdenking op zich dat onafhankelijkheid ver te zoeken is.
|
Tenslotte zijn er natuurlijk legio websites met uitstekende informatie over gezonde voeding, deels van professionals, zoals die van jou, Elisabeth, of van hobbyisten. Probleem is natuurlijk altijd om het kaf van het koren te scheiden terwijl verschil van inzicht ook een rol speelt, zoals bij ons. Maar dan dan kun je het over de argumenten hebben als je intenties zuiver zijn.